بحران مسکن در مترو ونکوور

اجاره‌های گران قیمت در مترو ونکوور چیز جدیدی نیست. اما مستاجرانی که اخیرا به دنبال خانه در این منطقه می‌گردند، می‌گویند، موارد جدید لیست‌های اجاره بسیار غیرقابل باور هستند.

لورا هربرت، ٤٨ ساله، که تلاش می کند برای پسر بالغ خود که آسیب مغزی دارد و با کمک هزینه از کار افتادگی ١٤٠٠ دلار در ماه زندگی می‌کند، خانه‌ای مقرون به صرفه پیدا کند. اما می‌گوید، قیمت های موجود کاملا خارج از کنترل است.

هربرت می‌گوید، اینها فاجعه‌آمیزترین فهرست‌هایی که در عمرش دیده است، برخی از گزینه‌ها شامل تخت‌ خواب‌های موجود در اتاق نشیمن جدا شده با پرده، یا تخت‌های متعدد در یک اتاق خواب یک نفره بدون پارتیشن است.

یکی از مکان‌هایی که در مرکز شهر ونکوور با قیمت ٨٠٠ دلار در ماه ثبت شده است، یک تخت یک نفره در یک اتاق باریک و بدون پنجره در آپارتمانی با سه هم اتاقی دیگر است. مورد دیگری در پلتفرم Zillow یک آپارتمان ٥٠٠ فوت مربعی در نورث ونکوور با قیمت ٢ هزار و ٧٠٠دلار در ماه است.

سایت Rentals.caکه گزینه‌های اجاره در سراسر کشور را فهرست و گزارش‌های ماهانه‌ ارائه می دهد، نشان داد، میانگین قیمت یک اتاق تک خوابه در شهر ونکوور به ٢٧٨٧ دلار در ماه رسیده است. این رقم بالاترین نرخ در کل کشور بوده و نشان واضح و روشنی از بحران مسکن در مترو ونکوور است.

پل دانیسون مدیر محتوای منتشر شده در سایت Rentals.caمی‌گوید، قیمت‌ها سال‌هاست در حال افزایش بوده‌ اند. اگر در حال حاضر در بازار اجاره حضور دارید، ونکوور مکان سختی برای زندگی کردن است.

به گفته ی دانیسون، سایر شهرهای مترو ونکوور نیز آنچنان بهتر به نظر نمی‌رسند. در فهرست Rentals.ca، نرخ اجاره یک سوئیت یک خوابه در منطقه برنابی به طور میانگین ٢٣٣٠ دلار و در ساری ١٩٣٠ دلار است.

مستأجران، صاحبخانه‌ها و پژوهشگران معتقدند، علت اصلی این مسئله کمبود مسکن جدید برای مستأجران است.

پنی گورستین یکی از مدیران شرکت تحقیقاتی مسکن دانشگاه بریتیش کلمبیا، می‌گوید، فقدان برنامه‌ای خوب از سوی دولت باعث فقدان موجودی کافی مسکن اجاره‌ای شده است.

گورستین می‌گوید، دولت فدرال سیاست‌هایی را برای تشویق توسعه‌دهندگان به ساخت خانه‌های اجاره‌ای بیشتر ارائه کرده است، اما آن‌طور که پیش‌بینی می‌شد سرمایه گذاران را جذب نکرد.

از سوی دیگر تقاضا بسیار بیشتر از عرضه است. افزایش مهاجرت، از جمله دانشجویان بین‌المللی که تمایل بیشتری به اجاره دارند، باعث کمبود در تعداد گزینه‌های موجود شده است.

نرخ‌های بهره بالا نیز باعث شده نرخ‌های وام مسکن مقرون به صرفه‌تر نباشد و مردم از حرکت به سمت خانه دار شدن نیز خودداری کنند.