چرا غذا انقدر گران شده است؟

بر اساس گزارش جدید مرکز کنترل بیماری BCساکنان North Shore بیشتر از مردم ساکن در سایر مناطق استان برای خرید مواد غذایی سالم هزینه می کنند.

این گزارش هزینه 61 ماده غذایی کم فرآوری شده اما معمول از جمله سبزیجات و میوه ها، پروتئین ها، غلات، و روغن ها و چربی ها را از 245 فروشگاه در سراسر استان بررسی کرد.

CDC برای تغذیه یک خانواده چهار نفره در منطقه North Shore/Coast Garibaldi که شامل Sea to Sky corridor، Sunshine Coast و برخی از جوامع North Coast است، میانگین هزینه ماهانه 1379 دلار را تخمین زده است که بیش از 100 دلار بیشتر از B.C. با میانگین 1263 دلار است.

این مطالعه نشان داد، خرید تقریباً همان محصولات در Richmond ، 200 دلار در ماه ارزان تر خواهد بود.

تنها منطقه Northwest از جمله Prince Rupert، Haida Gwaii و Kitimat میانگین بالاتری با 1571 دلار داشتند.

این گزارش نشان می‌دهد، عبور از هر یک از پل‌های North Shore احتمالاً منجر به کاهش صورت‌حساب مواد غذایی می‌شود. میانگین ونکوور 1287 دلار است در حالی که در Fraser North ، که شامل Burnaby، New Westminster و Tri-Cities می باشد، میانگین 1234 دلار است. در جنوب Fraser در Surrey/Delta، میانگین قیمت ماهانه به 1194 دلار کاهش می‌یابد، در حالی که جوامع شرقی‌تر که تا Hope امتداد دارند، ارزان‌ترین میانگین ماهانه را با 1109 دلار در BC داشتند.

داده‌ها توسط CDC BC در ماه می و جون 2022 جمع‌آوری شد. اگرچه مطالعات مشابهی در گذشته انجام شده است، CDC از روش‌های متفاوتی در سال 2022 استفاده کرد که انجام مقایسه را در طول زمان غیرممکن می‌کند. با این حال، این گزارش خاطرنشان می کند، با افزایش اخیر شاخص قیمت مصرف کننده، هزینه یک سبد غذایی مغذی امروز احتمالاً حتی بالاتر است.

این گزارش به این موضوع نمی پردازد که چرا هزینه غذا تا این حد بالا رفته است یا چرا چنین نابرابری در قیمت سبد غذایی مشابه از یک منطقه به منطقه دیگر وجود دارد، اگرچه بر پیامدهای سلامت عمومی برای افرادی که در تلاش برای قرار دادن غذا روی میز هستند تأکید می کند.

افرادی که دچار ناامنی غذایی خانگی می‌شوند، به احتمال زیاد مشکلات مزمن جسمی و روانی را تجربه می‌کنند و از بیماری‌های عفونی و غیرواگیر رنج می‌برند. آنها همچنین احتمال بیشتری دارد که پیامدهای منفی بیماری را تجربه کنند، در بیمارستان بستری شوند و زودتر بمیرند.

بر اساس این گزارش، در سال 2021، کمتر از 15 درصد از خانوارها در بریتیش کلمبیا یا 732000 نفر، از جمله 145000 کودک، با ناامنی غذایی مواجه بودند.

در سال 2023، بانک غذای ونکوور تعداد افرادی را گزارش داد که برای تأمین نیازهای اساسی تغذیه خود به صورت ماهانه ثبت نام می کردند: بیش از 16500 مشتری و صدها چهره جدید در هر ماه.

Kevin J. Lee مسئول توسعه، گفت، با توجه به قیمت‌های اجاره، که از بالاترین قیمت‌ها در کشور است، و سایر هزینه‌های سخت، مردم مجبور به گرفتن تصمیمات واقعاً ناامیدکننده هستند.

اگر پول کافی وجود نداشته باشد، آنگاه یک مسئله فوری ناامنی غذایی وجود دارد و مردم گرسنه می شوند، یا انتخاب های وحشتناکی انجام می دهند. می‌دانی، مادر یا بابا غذا نمی‌خورند یا به اندازه‌ای که لازم است غذا نمی‌خورند تا بچه‌ها را سیر نگه دارند. و این انتخاب ها هر روز در North Shore انجام می شود.

CDC بریتیش کلمبیا و بانک غذا هر دو به طور خاص افزایش قیمت ها را مقصر نمی دانند، بلکه عقب ماندگی دستمزدها و درآمدهای ثابت مانند کمک های مالی ناتوانی، کمک های اجتماعی و امنیت سالمندی را مقصر می دانند.

تحقیقات نشان می دهد که قوی ترین پیش بینی کننده ناامنی غذایی خانوارها قیمت مواد غذایی نیست، بلکه درآمد ناکافی است. در گزارش BC CDC آمده است، رسیدگی به ناامنی غذایی خانوارها مستلزم اقدامات سیاستی برای افزایش درآمد است تا همه بتوانند از یک رژیم غذایی مغذی استفاده کنند که از سلامت و رفاه کلی حمایت می کند.

Lee گفت، مطالعات متعدد نشان داده‌اند ارائه حمایت‌های درآمدی بیشتر، نتایج را بهبود می‌بخشد.